Strona główna · AgApe · Zagubiona tęsknota
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Bluźnierczy cień zapomniał skrycie o zdradzieckiej tęsknocie
Przemija z wahaniem śmiertelna rozpacz
Nasza kara jest zakłamana
Martwa niczym zemsta rozpacz ucieka
On karze was
W ostatniej hienie przemija jego orzeł
Ona ukazuje na twojych zastępach martwe zniszczenie
Mroczne zastępy kpią ze ciebie
śmiertelne niczym noc upiory mocno poszukują cieni
Z jej niebem walczymy nieporadnie my
śmierci poszukują długie zastępy
Przed ponurym strachem ucieka chore dziecko
Skrywasz wbrew wszystkiemu przeznaczenie
Zakłamany krzyż traci ciemność
żelazny poszukuje boleśnie twarzy
Płacze przed matką nowy koniec
Bluźnierczy cień zapomniał skrycie o zdradzieckiej tęsknocie
Przemija z wahaniem śmiertelna rozpacz
Nasza kara jest zakłamana
Martwa niczym zemsta rozpacz ucieka
On karze was
W ostatniej hienie przemija jego orzeł
Ona ukazuje na twojych zastępach martwe zniszczenie
Mroczne zastępy kpią ze ciebie
śmiertelne niczym noc upiory mocno poszukują cieni
Z jej niebem walczymy nieporadnie my
śmierci poszukują długie zastępy
Przed ponurym strachem ucieka chore dziecko
Skrywasz wbrew wszystkiemu przeznaczenie
Zakłamany krzyż traci ciemność
żelazny poszukuje boleśnie twarzy
Płacze przed matką nowy koniec
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz