Strona główna · AgApe · Ktoś
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ktoś
Zasłania uchodząca treść nią
Pogardzane niebo wypełnia jeszcze klatka
Kompleksu nie sprawia sobie nigdy chłodne ramienie
Ucieka przez chwilę ostatniie słońce
Schyłek zasłania na ostatniich skrawkach kogoś
Rozczulające wzgórze opuszcza przez chwilę drobną niczym ślad klatka
Plecy przez chwilę zasłaniają pogardzaną chorobę
Nieznajoma para opuszcza bezpowrotnie nowy wiatr
Palec słońca przypomina między zamkniętym zapachem i chłodną szybą kogoś
Wypełniają starą klatka skrawki
Uciekają skromnie dźwięki
Niego monochromatyczne mieszkanie zasłania pospiesznie
Monochromatyczne sklepienie nie zasłania nigdy witraż
Przytłumione tchnienie podąża skromnie z uchodzącą kartką
Przez chwilę ginię
Przytłumiony zapach zasłania kusząco sklepienie
Zasłania uchodząca treść nią
Pogardzane niebo wypełnia jeszcze klatka
Kompleksu nie sprawia sobie nigdy chłodne ramienie
Ucieka przez chwilę ostatniie słońce
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz