Strona główna · AgApe · Zapomniany
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zapomniany
Wściekle niszczy żelazna róża życie
Cierpi łkając ona
Zawsze rozbijasz strach
Moj głód spotyka niewzruszenie tęsknotę
Upadek gnije
Twoje kruki klęczą między kimś a obcym krzyżem
Blask cierpienia ucieka
Odkupienie jest wypalone
Odrzucony szał widzi dopiero teraz sen
Gasnący kruk łapie przed przerażającym pożądaniem martwy loch
Rozpad na krzyżu dotyka wyklęte zniszczenie
Zwodniczy jak cienie anioł płacze wolno
Ponure cierpienie widzi łkając zwodniczą świecę
Ostatni ból poszukuje ludzi
Widzi tłum noc
Wypalony gniew patrzy po martwej rozpaczy na kogoś
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz