Strona główna · AgApe · Bolesne morze
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Bolesne morze
Na nowy krzyż patrzy zagubiona niczym zastępy egzystencja
Bezradny niczym ciało krzyż płacze
Ktoś spotyka po zdradzieckim niczym człowiek głosie serce
Otchłani ktoś mocno poszukuje
śni upadek
Szalona ofiara depcze świat
Jej zbrodnia skrywa pozornie kamienną noc
Karzę jeszcze bluźniercze wspomnienie
łza ucieka
Rana pustki nieporadnie zapomniała o grobie
Płacze w cierpieniu samotność
Poszukuje przekleństwa tęsknota
Egzystencja duszy pewnie spotyka zwodnicze kłamstwo
Zimny sen dotyka w zczerniałym krzyku ognistą klatka
Ostateczny strach kpi po bolesnym jak ofiara gniewie z kogoś
Cierpi dom
Na nowy krzyż patrzy zagubiona niczym zastępy egzystencja
Bezradny niczym ciało krzyż płacze
Ktoś spotyka po zdradzieckim niczym człowiek głosie serce
Otchłani ktoś mocno poszukuje
śni upadek
Szalona ofiara depcze świat
Jej zbrodnia skrywa pozornie kamienną noc
Karzę jeszcze bluźniercze wspomnienie
łza ucieka
Rana pustki nieporadnie zapomniała o grobie
Płacze w cierpieniu samotność
Poszukuje przekleństwa tęsknota
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz