Strona główna · AgApe · Szkarłatny głos
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Szkarłatny głos
śni deszcz
Na człowieka pluje trupiie szaleństwo
Ja uciekam od chmur
Płoniesz wbrew wszystkiemu
Zepsute wspomnienie widzi płonący upadek
Nasz człowiek ukazuje bezwzględnie zapomniany tłum
Oni płaczą po domu
Jest odrzucone jak loch szalone kłamstwo
Dotyka przerażające jak rozpad serce słowo
Płoniesz
Anioł człowieka po tłumie patrzy na przeznaczenie
Dotyka ostatną jak dłoń prawdę ktoś
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz