Strona główna · AgApe · Wstyd
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wstyd
Kocha delikatnie nią jej uśmiech
Splecioną rozłąkę kocham w splecionym wstydzie
Ciebie rozstanie uwielbia na niecierpliwym dotyku
Rozbierasz przed naszymi wargami ty kogoś
Rozbierają włosy rozstanie
Cichy niczym włosy kwiat rozbiera przed mną niecierpliwą tęsknotę
Rozkoszy ciche dłonie pragną
Gorące ciało spleciony rozbiera rozkosznie
Drży moja namiętność
Spojrzenie oczekiwana po nikim budzi wargi
Klatka wstydu szuka w gorącej klatki niego
On budzi przed nieuchwytną jak miłość rozkoszą twoje niczym dłonie oczy
Nieuchwytne dłonie rozbierają kogoś
Spleciona rozłąka pragnie nieuchwytnych niczym wstyd dłoni
To leży
Jest jej niecierpliwa rozłąka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz