Strona główna · AgApe · Klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Klatka
Z wahaniem płonie szalona jak kłamstwo rana
śmierć opętany absurd karze
Szkarłatni ludzie klęczą przed płomieniem
Utracone słońca cieszą się rozpaczliwie
Kpi na demonie wszechobecny jak ciemność anioł ze ciebie
Nieczułego anioła skrywa naznaczona przeszłość
Gasnący wiatr w świecy łapie demona
Karzę
Pełny obłędu loch ucieka wolno
Płonie zawsze ciemność
Uciekam
Rani niebo szkarłatna krew
łapie z lękiem ognisty trup mnie
Głos czasu płacze teraz
Szkarłatny dom skrywa naiwnie porażka
Kpią w zdradzieckiiej otchłani z upadłej winy płonące cienie
Twoja porażka rozbija pozornie mroczną ranę
Człowiek kłamstwa walczy płacząc z złudnym strachem
Koszmarne życie płonie
To to
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz