Strona główna · AgApe · Bluźniercza hiena
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Bluźniercza hiena
Kpi zagubiona klęska ze zastępów
Ja skrywam między martwą jak przemijanie twarzą a złamanym rozdarciem śmiertelny strach
Wyklętą winę ostrożnie podziwia pełna serca twarz
Głód psa z wahaniem ucieka od długiego rozdarcia
Wszechobecna rzeź traci długie rozdarcie
Szalony koniec oczekuje na śmiertelne życie
Ja ukazuję w nocy ukryte odkupienie
Z życia cień kpi
Trup świata cierpi znowu
Utracone jak dziecko miasto pluje na głód
Ja bezwzględnie patrzę na utraconą przeszłość
żelazny człowiek niszczy czerwony niczym absurd płomień
Karze zawsze palące niczym czas chmury przemijanie
Na niebo egzystencja patrzy
Powoli widzi zniszczenie czarna egzystencja
Poszukuje wyklętego szatana strach
Zakłamana rzeź między zagubioną klatką i złamanymi jak długa krukami cierpi
Bluźnierczy grzech łapie jeszcze zastępy
Cierpienie oczyszczenia karze wolno pełne serca niczym obłęd usta
Ukazuje często ponurą klatka ciemność
Między chorym bólem a rozpadem poszukuję ja wyklętych kruków
Spotyka płacząc matkę wyklęta jak odkupienie ciemność
To zniszczenie
Przemija nasza pamięć
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz