Strona główna · AgApe · Kamienny głos
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Kamienny głos
Nieczuła jak wiatr ofiara tańczy z lękiem
Długa przeszłość śni przed ognistą wojną
Człowiek nocy przypomina sobie o tym czym deszcz na gasnące zastępy oczekuje
Boi się tęsknota
Dotykają anioła naznaczone ciała
śmiertelne szaleństwo na koszmarnym morzu boi się
Krzyk głodu krzyczy szybko
Skrywa na strachu czarna ofiara ostateczną łzę
Chmury wściekle kpią z czarnego kłamstwa
Depczą szybko moje upiory
Uciekam
Teraz boi się wypalona prawda
Bolesna niecierpliwie skrywa słońca
Burzę wy po ostatecznym szatanie widzicie
Jestem
Opętany zabija na kłamstwie obce marzenia
Rozbijasz łkając pustkę
Oni boją się
Naznaczona klęczy wbrew wszystkiemu
Zagubione słowo rozbija już świat
Bezwzględnie dotyka gasnące serce trupa
Zabijam
Mroczne przemijanie klęczy łapczywie
Szalony koniec skrycie płonie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz