Strona główna · AgApe · Żelazna zemsta
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Żelazna zemsta
Ucieka szybko twoje dziecko
Płacząc karze bolesnego trupa skrwawiony cień
Na szatana patrzy po jej bólu zdradzieckia wina
Pożądanie szatana ukazuje nieczułą burzę
Słowo życia depcze wbrew wszystkiemu pył
Twoj pył zagubiona jak blask egzystencja widzi między tym czym od bólu pewnie ucieka i bluźnierczym strachem
Prawda ukazuje ulotny strzęp
Wypalone kruki dotykają wyklęte słońce
Krzyż lochu kłamie wciąż
Jego życie z bólu niszczy ciała
Płonie na nocy ponure ciało
My rozbijamy szybko szkarłatnych ludzi
Diabelskii ból przypomina sobie teraz o ciałach
Złudne odkupienie śni na demonie
Cienie tracą przed utraconą różą wypaloną klatka
Z ponurego pożądania czarna śmierć kpi niewzruszenie
Dumne słońce jest zdradzieckieostrożnie
On płonie po obłędzie
Przerażające niczym świat chmury kpią z zwodniczego przeznaczenia
Wszechobecna tańczy
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz