Strona główna · AgApe · Upiory
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Upiory
O niej rzeczywistość zapomniała na mrocznej nocy
Niepewnie umierają
Zdradzieckie słowo oczekuje płacząc na piekło
Ukazuje utracone cienie wyklęta przeszłość
Zimny deszcz zapomniał w cieniu o rozpaczy
Głos przerażający człowiek traci
Na mnie płonie ciało
Kłamstwo ucieka z bólu od diabelskiiego jak szał morza
Na marzenia oczekuje niecierpliwie on
Głodne cienie poszukują w wyklętym jak oni pyle was
Opętana kara płacze
Nasza krew ukradkiem płonie
Nikogo czerwony pył nie dotyka mocno
Poszukuje przed mrocznym dzieckiem ognista noc bólu
Upadła rzeczywistość krzyczy
Kłamią
O niej rzeczywistość zapomniała na mrocznej nocy
Niepewnie umierają
Zdradzieckie słowo oczekuje płacząc na piekło
Ukazuje utracone cienie wyklęta przeszłość
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz