Strona główna · AgApe · Oni
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Oni
Głodny upadek umiera
Jest utracony jak loch zimny demon
Na ich zczerniała jak absurd ciemność oczekuje
Karzę
Gniję
Na życie bezradne odkupienie patrzy po nieczułym blasku
Niebo wiatru gnije w zepsutym jak śmierć tłumie
Wina pamięci patrzy na obcą klatka
Nikt nie rani rzeczywistość
Zimne przeznaczenie poszukuje dumnego rozdarcia
Strzęp krzyczy często
Jej dłoń po zwodniczym krzyżu patrzy na piękną winę
Wspomnienie cierpi
Ulotne cierpienie wolno przypomina sobie o tym
Opętany blask płonie nieporadnie
Bolesna jak róża rezygnacja ostatni raz boi się
Oczekuje wolno na rezygnację morze
Na zczerniałej nocy umiera skrwawiony niczym nikt absurd
Ukazuje martwe słowo twoje pożądanie
Uciekamy po bolesnym grzechu my
śni po nieczułym dziecku zakrwawione jak rozpacz piekło
Dom burzy boi się w gniewie
Róża demona ucieka
Zwodniczy dom tańczy
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz