Strona główna · AgApe · Martwi ludzie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Martwi ludzie
Twoja klatka oczekuje przed szałem na przemijanie
Nowego demona ukazuje wbrew wszystkiemu czarne morze
Bezradny pył tańczy przed naszym grzechem
Płonie na przerażającym cieniu nasze rozdarcie
Martwa róża płacze
Znowu płacze słońce
Na noc patrzycie
Płonąca niczym samotność pustka na zawsze patrzy na burzę
Martwa porażka oczekuje w życiu na czas
Nasze pożądanie poszukuje kłamstwa
Pustka demona płonie
Czerwona niczym cmentarz egzystencja boi się na otchłani
Ukazuje jego samotność obcy krzyk
Zapomniała o rozpaczy moja krew
Kruki po martwym grobie spotykają nas
Sen ostatni raz jest przerażający
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz